Sperwer neemt bus

’S avonds laat telefoon van de Lijn te Leerbeek: een roofvogel was de immense hal van de stelplaats binnengevlogen. Een toplocatie dus, zeker als deze nog eens volstaat met een dertigtal autobussen die in het stopcontact aan het opladen waren. Vanaf het hoge plafond keek mevrouw Sperwer ons uitdagend aan. Met lange stokken van 11 meter werden schepnetten omhoog getild om de vogel te vangen. Hilariteit want het schouwspel van zwiepende netten tussen de bussen en een vogel die het spel leuk vond, wekte op de lachspieren. Even later werd plan B met mistnetten al direct afgevoerd: onmogelijk om dit tussen kabels en bussen omhoog te sjouwen, laat staan om de vogel deftig te drijven. Wanneer het alarm afging, het was intussen ook na middernacht, hielden we het voor bekeken en verwittigde de politie. 

De volgende dag werd plan B ingezet: een simpele vangkooi met dubbele bodem met een lokvogel. Een tortelduif was de ‘gelukkige’. Op het dak van een autobus werd het valmechanisme gezet. Nog maar net neergezet viel de sperwer als een baksteen uit de lucht, recht in de kooi. Ongelofelijk. Mevrouw zat te watertanden, maar wees gerust, de duif zat veilig beschermd. Een mooier scenario konden we niet wensen. De graatmagere sperwer verbleef nog een paar dagen in SOS wilde dieren om op krachten te komen.